نگاه تلخ . دماغ دراز . عینک زشت
و صورتی که پر است از هزار کک مک زشت
قد و قواره ی بد ریخت . موی بد ترکیب
و گریه های دروغین یک عروسک زشت
تمام روز به یک نقطه زل بزن اصلن
لیاقت تو همین است ای مترسک زشت
کمی بخند و بعدش مدام اشک بریز
و نقش اول این سیرک باش دلقک زشت
خودت نخواستی از قصه ها جدا باشی
بمان برای خودت باز جوجه اردک زشت
تو آمدی و کسی روز خوش به چشم ندید
از اولش قدمت نحس بود بختک زشت
نخیر خسته شدم راه باز جاده دراز
لیاقت تو همین است ای عروسک زشت
اصلا گل خشکیده که چیدن ندارد
این سیب دندان خورده دزدیدن ندارد
لبریزم از مرگی که باور کردنی نیست
حتی خدا هم طاقت دیدن ندارد
بعد از من او یک ماه یا یک سال یا نه
اینقدر ها هم فرصت شیون ندارد
حس می کنم گاهی که او نسبت به عشقم
حسی به قد یک سر سوزن ندارد
بی خود به او زل می زنم یک حرف ساده
ربطی به عاشق بودن این زن ندارد
حالا منم ابری که از افسردگی تا...
صد سال دیگر شور باریدن ندارد
برگی که در کنسرت پائیزی ترین باد
می رقصد اما میل رقصیدن ندارد
مرد است و حرفش بعد مرگم مطمئنم
در ذهن خود جایی برای من ندارد
از وزن خارج می شوم تا رک بگویم ...
..............................نامردی
تکه ای از ماه
بخند ! ماه شب چارده ، به روی من
به جای اینکه بخندی به آرزوی من
منی که ساده به خاک نگات افتادم
نماز واجب شب های بی وضوی من !
منی که رفتنی ام ، گرچه خوب می دانم
کسی نخواهد آمد به جست و جوی من
منی که آخر راهم ، منی که پاییزم ،
از این به بعد ، بهار گلاب بوی من !
بهار تر شو و گل کن ، ببار بر من تا ...
بروید از تن خورشید ، تار موی من
میان باور و تردید می نشینی ، شب ،
شبیه تکه ای از ماه ، رو به روی من
نشسته ای که نشسته ست خنده بر لب هام
پریده ای که پریده ست رنگ روی من
نه ... انتظار زیادی ست اینکه فکر کنی
میان این همه آدم به آبروی من
گذشتی از من و آب از سرم گذشت اما
نمی شود که گذشت از تو آرزوی من !
فروردین ۸۵
اشک قلبم را در آوردم ولی راضی نشد
با خودم بد جور تا کردم ولی راضی نشد
در پی یک اعتراف ساده از من بود و بس
این که من نامرد نامردم ولی راضی نشد
اسفند ۸۴
... و تازگی ٬ تو چه بد ٬ آه ٬ بد شدی بانو !
بمیرم آه ٬ شبیه جسد شدی بانو !
سکوت می کنی و گریه می کنم ٬ انگار
تو نقطه ضعف مرا هم بلد شدی بانو !
نبین که سیل شدم من که برکه ای بودم
خودت دلیل همین جزر ومد شدی بانو
به نفع هر دوی ما بود بگذریم از شب
چه ساده بین من و ماه سد شدی بانو !
به عشق اینکه مترسک شوی ٬ تمام عمر
میان مزرعه حبس ابد شدی بانو !
میان مزرعه خوابت گرفت ٬ یک لحظه
و زیر پای کلاغان لگد شدی بانو !
تو از اهالی سیاره ی زمین بودی ٬
در آسمان رقیبان رصد شدی بانو !
اگر چه حرف دلش را نمی زند یک مرد
ولی تو بد٬ تو چه بد ٬ بد ٬ تو بد شدی بانو !
بهمن ۸۴
بیخود نفسم با هوسش در گیر است ،
پشت سر او گریه چه بی تاثیر است
یک بیت برای ماندنش کافی بود
افسوس برای شعر گفتن دیر است !
۲
از خنده ی تلخ گاه گاهت پیداست
در ذهن تو یک بغل سوال و اماست
از خیر تو من می گذرم باور کن
چنگی به دلم نمی زنی مدت هاست !
